دیار بیستون

ندایی ازدل این دریای سنگ میخواندم که بیا...

تلاش ناکام.

دراین سه چهارماه اخیر بد تمرین نکردیم همه چیزمرتب بودتمرینات وبرنامه های سنگنوردی را منظم انجام دادیم وبنظرمیرسید  وقت آن فرا رسیده که خودمان را یک محک جدی بزنیم.جمعه 8/9/92راهی دواشکفت شدیم.مسیرراه سخت بادرجه 13/bهدف تمرین مابودمسیری که قدرت خالص درآن حرف اول رامیزندهرچند این مسیرتوسط من ومحسن گشایش شده اما هیچ وقت بطورجدی روی آن تلاش نداشته ایم اگربخواهم مسیر راتشریح کنم فکرکنم باید به این صورت توضیح بدهم مسیر از دوبخش تشکیل شده است بخش اول قسمت آسان مسیر.که خیلی بسادگی رد میشود واما بخش سخت که ازمیانی چهارم شروع شده وشما وارد سقف می شوید.دربخش سخت مسیرجایی برای فکرکردن وجود ندارد.جایی برای دید زدن واستراحت وجود ندارد هرلحظه درنگ شانس نفر رابرای زدن حرکت بعد کمترمیکند.شما بایدبطورمداوم مانند یک لکوموتیو حرکت کنیدگیره های پا بسختی باحرکتهای دست هماهنگ میشودوشایدقسمت بدماجرا این باشد که شما ازلحظه ای که واردسقف میشوید مدام درفشار هستیدو آنی از این فشارطاقت فرسا خلاصی ندارید.و شاید مجموع این عوامل باعث شده است که این مسیرازسال86تاکنون فقط توسط دونفرصعود شود(آقایان پورشفیع ودسترنج)هرچندکه مسیرهای دیگری بادرجه 13/bتوسط سنگنوردان کرمانشاه به کرات صعودشده است وما دراین روزبعدازچندین تلاش فقط توانستیم نیمی از قسمت سخت مسیر را ردکنیم.حاضرین دربرنامه آقایان هدایت،ابدالی،بابایی واینجانب.

تصاویردرادامه مطلب.

ادامه مطلب   
نویسنده : مرتضی زارع ; ساعت ٩:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٩/۱٠
تگ ها :