دیار بیستون

ندایی ازدل این دریای سنگ میخواندم که بیا...

وقتی به کوه میروم.

وقتی  به کوه میروم چشمهایی نگران ودلهایی منتظر میشوند. دوستانم به زحمت می افتند، همکارانم باید نبودن مرا جبران کنند، بعضی ها تنها میشوند.اگر نبود دستگیری این عزیزان هیچ وقت نمی توانستم به کوه بروم.سپاس گذار تمامی کسانی هستم که دراین راه مرا یاری میدهند.روز جمعه گذشته فرصتی دست دادتا همراه چند تن ازدوستانم درارتفاعات دالاخانی اندکی کوهگردی کنیم.


دالاخانی

دالاخانی

دالاخانی

دالاخانی

دالاخانی

دالاخانی

دالاخانی

دالاخانی

  
نویسنده : مرتضی زارع ; ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٢٢
تگ ها :