باید گریست.

خیلی دردناک است که شما مشغول صعود مسیری باشی وبدونه اینکه بدانی چند صدمترآن طرف تر یک انسان براثرپاندول شدن جان خود را ازدست بدهد.خیلی دردناک است که شما از زیبایی آسمان وزمین وسنگ غرق لذت باشی وچندصد مترآن طرف ترمادر وهمسری برای ازدست دادن عزیزشان خاک برسر و روی خود بریزند.خیلی دردناک است که ماهنوز داریم اینچنین مصیبت بارعزیزانمان را ازدست میدهیم.خیلی دردناکتر است که وقتی یک میانی یا یک کارگاهی به مسیری اضافه میشود یک عده فریاد وامصیبتا سر میدهند که بفریادبرسید اصالت مسیروسنگنوردی برباد رفت.بنظر شما خواننده محترم اگر درمسیرصعود زنده یادجعفری دوعددمیانی ایمن وجود داشت چه اتفاقی می افتاد.روزشنبه  بایکی ازدوستانی که درپایگاه هلال احمر بیستون حضور داشت حرف میزدم اظهار داشت وقتی درتماس اولیه امدادگران خبرسلامتی فرد حادثه دیده راداده اند همسر ومادر زنده یادجعفری آنچنان سجده شکر رابرخاک بجا آوردند که اشک درچشمان حاضران جمع شد وحالا خود تجسم کنید هنگامی که خبر درگذشت نامبرده راشنیدند چه برسر خودشان آوردند.عرض بنده این است همه ما مینویسیم وابراز همدردی هم میکنیم اما آیا واقعا میدانیم چه اتفاقی افتاده است.آیا میدانیم بی پدرشدن یک فرزند یعنی چه ؟آیا میدانیم ازدست دادن نان آور یک خانواده یعنی چه؟یک طرف حرفم باصاحبان مسیرهای از این دست است (مسیرآیگر)فکر کنم وقت این رسیده باشد که ازنحوه گشایش مسیرهایتان اطلاعات دقیق تری منتشر کنید میدانم که خوب متوجه حرفم هستید میدانم که هیچ مسولیتی برگردن شما نیست اما خوب میدانم که درگشایش هایتان درهر متر چند میخ کار میکنید و بعد تمام مبخها را میکشید وادعا های گزاف آنچنان دارید.وحرف آخرم این است که حتما شب سر آسوده برزمین بگذاریدو راحت بخوابید.درآخرخواهشی ازخوانندگان محترم این نوشته دارم بخدا صعودخیلی ازمسیرهای سنگنوردی هیچ آبرو واعتباری برای ما به ارمغان نمی آوردبرای رضای خدا اگر دوستی ازشما قصد صعودهرمسیری درهردیواره ای را داشت به او یادآور شوید که مطمئن شود مسیر موردنظرش ایمن است یا حداقل لوازم وابزار مورد نیاز راهمراه داشته باشد.ودرآخر باید بگویم که باید برچنین مصیبتی گریست.درضمن روز جمعه ما دربیستون مشغول صعود مسیر قوش بودیم واین صعود بعنوان یکی ازتلخ ترین صعودهای زندگی من برای همیشه درخاطرم خواهد ماند.

/ 9 نظر / 26 بازدید
مرضیه ( ما زنده ... )

خدا بیامرزدشون و ما رو هم[گریه]

مهرداد

دوست عزیز سلام ضمن آرزوی شادی روح و صبر برای خانواده شادروان جعفری عزیز، به نظر شما از اخلاق ورزشی به دور نیست که مرگ جوانی را توجیه کار اشتباه خود یعنی دستکاری مسیر دیگران قرار بدهیم استدلال متن مانند این است که نظر بدهیم روی همه آبها نرده کشی کنند تا کسی غرق نشود یا هر 100 متر در جاده ها سرعت گیر بگذارند تا سانحه ای پیش نیایید زنده و ورزشکار باشید

پویا ازادانی پور

درود بله همانطور که نوشته اید جمعه ساعت 19 حادثه ای فراموش نشدنی در دیواره بیستون زا (مسیر ایگر) رخ داد.در همان ساعات اولیه حادثه حدودا ساعت 20 به من خبر دادن که خیلی زود به همراه چند تن از دوستان به پایگاه بیستون بروم.خودم در مسیر برگشت از مسیر قرارگاه بودم .بماند که چه کشیدیم که یک میانی پیدا بکنیم یا شکافی برای نسب ابزار.زنده یاد جعفری 35 متر به امید میانی صعود کرده بود هرچند در طی همان 35 متر تعدادی شفت و ...کار گذاشته بود اما با توجه با فاکتور سقوط کلا زیپ شده بود و طی جلسه ای که امروز در کنگاور با همطناب زنده یاد جعفری برگزار شد مسعود پورولی که از دوستان نزدیک بنده هستن توضیحاتی را اراءه دادند که در نهایت به همان بحث میانی و نوشته جناب زارع ختم شد.

حسین

درود بر شما مرگ یک کوهنورد در هر مکان یا زمان خبری تاسف بار و زخمی جانکاه است به پیکر جامعه ی کوهنوردی در این روزگارکه نگاهها به مادیات بیشتر معطوف است ازبین رفتن یک کوهنورد از بین رفتن یک طبیعت دوست است جناب زارع متن تاثیر گذار و غم افزایی بود و نشات گرفته از نگاه بیناودلسوزانه ی شما بود به این مشکل اما ای کاش سنگنوردان و کوهنوردان ما قبل از صعود مطالعه دقیق از مسیر داشته باشندتا از سلامت و ایمنی مسیر اطلاع کامل داشته باشند به قول فرمایش شماشاید مسولیت حقوق به عهده گشاینده مسیر نباشد هرچند که بار وجدانی و اخلاقی بر این امر مترتب خواهد بود الی الابد در هر حال اطلاع رسانی و کسب اطلاع مقوله ایست در بین اصحاب کوه تا حدودی مهجور و مترود .باشد که با نگاهی جدید به این امر شاهد پیشرفت این مکتب انسان ساز و رفع حوادث و خطرات از آن باشیم شاد و در اوج باشید

محمد داهیم

سلام وعرض ادب خدمت دوست و برادر ارجمند . ضمن تسلیت کوهمرد کنگاوری که در همانروز شما روی دیواره بیستون مشغول صعود مسیر قوش بودیدواین صعود بعنوان یکی ازتلخ ترین صعودهای زندگیت ازش یاد کردید . روانشاد آقا رضا آنطرف تر دچار حادثه و ..... بله دوست ارجمند زندگی ورزشی هیچ کس مشخص نیست یاد و نام نیک فرد و خصایص پهلوانی ماندگار می ماند . و اینجانب از هر کوهنوردی در مورد شما پرسیدم از خوبیهای شما و مرد و مردانگیت شندیم برایت از خداوند سلامتی و موفقیت در تمام مراحل زندگی را آرزو دارم مرتضی جان دوست گرامی در مورد قسمت نظرات وبلاگ ثبت خاطره نویسی اینجانب خودم آنرا غیر فعال کردم . اردتمندشما ..

محمد داهیم

سلام مرتضی جان مطلب از شما و عکس از بنده در مورد حادثه بیستون زا (زنده یاد رضا جعفری) در وبلاگ پزشکی کوهستان به این آدرس http://iranmountainmedicine.blogfa.com/post-2787.aspx

صادق

با سلام.زمان تعصب کورکورانه به مسیرها و اشخاص تمام شده. زمان کشیدن میانی های مسیر تمام شده . زمان زدن مسیرهای فاقد ایمنی تمام شده .بانیان مسیر وظیفه اخلاقی دارند نسبت به اطلاع رسانی دقیق و کروکی مسیر اقدام کرده و هر سال نسبت به ترمیم آن اقدام کنند. اساتید باید در امر آموزش و فرهنگ سازی تلاش کنند. متاسفانه اساتید ما اصل را رها کرده و به حا شیه رفته اند . و فقط معدود دوستانی هستند که بدون ادعا و حاشیه فقط سنگنوردی می کنند .امیدوارم دیگر شاهد حوادث تلخ سقوط و مرگ هیچ سنگنوردی نباشیم . و تنها به فکر رشد سنگنوردی باشیم.

صادق

با سلام. مرتضی جان خیلی خوشحالم که شما و آقا محسن پرچمدار نگاه نو و شفاف به سنگنوردی شده اید باعث آگاهی و شناخت عمیق از گروههای پوسیده و افراد خود بزرگ بین شده اید از خط قرمزهایی که اساتید تنگ نظر ساخته بودند عبور کرده , با تلاش فراوان سالن شیک ساخته اید, مسیرهای زیبا و ایمن زده اید جوانان و نوجوانان علاقه مند و سالمی را جذب کرده و آموزش می دهید و همیشه حقایق را آشکار کرده اید. همیشه سلامت و شاد باشید.

هژار

سلام جناب زارع با سلام و احترام خدمت جنابعالی درخصوص حادثه اخیر باید عرض کنم عقب افتادگی پدیده ای نیست که منحصر به یک موضوع باشد در جامعه کوهنوردی امریست فراگیر، ما شاهد عقب افتادگی در کوهنوردی، سنگنوردی، دیواره نوردی، هیمالیا نوردی و بحث آموزش و غیره هستیم. نگاه های واپسگرایانه عده ای که از دانش فنی روز بی اطلاع و گریزان هستند و برای اینکه چیزی در چنته ندارند به منطق و تعصبات کور خود چسبده اند و آن را به عنوان تجربه و دانش فنی همه جا، جا می زنند چطور شما انتظار دارید فقط به خاطر دو یا سه عدد میانی و یا ایجاد یک کارگاه مطمئن برای جان افراد و سرنوشت خانواده آنها ارزش قائل شوند . مربی و پیشکسوتی که هنوز پای دیواره کلاه ایمنی بر سر نمی گذارد، بدونه میانی صعود کردن، کشیدن میانی مسیر ها و هزار و یک کوفت دیگر را اسمش را می گذارد سنگنوردی و دیواره نوردی دیگر حرفی باقی نمی گذارد فقط باید تأسف خورد و تأسف خورد و تأسف خورد ولی نباید کنار کشید با مسیر های ایمن ایجاد کرد و در باره مسیر های فاقد ایمنی لازم اطلاع رسانی کرد (جان افراد و سرنوشت خانواده ها خیلی بیشتر از صعود یک مسیر حالا با هر درجه ای می ارزه) پایدار ب